AKP, kurulduğu günden bu yana diğer siyasi partilerin aksine 3 yılda bir Kurultay düzenliyordu. Geçen sen takvimde değişikliğe gidildi, 3 yıllık süre 2 yıla alındı. Kasım 2019’da da ilçe kongrelerinden başlamak üzere kongre takvimi işlemeye başladı. Hedef, 2020 sonunda tüm il ve ilçelerde kongre sürecinin tamamlanmış olmasıydı.

Ama Corona süreci, kongre takviminin aksamasına neden oldu. 18 Mart 2020’de Türkiye’de ilk Covid-19 tanısının konulmasıyla, AKP’de de kongre süreci askıya alındı. Karantina süreci sona erdi, araya bayram girdi, Ağustos sonu itibariyle de kongre takvimi kaldığı yerden devam etti.

Önce ilçeler…

2 buçuk aylık maratonun sonunda tüm ilçe kongreleri yapıldı. Yeni bir karantina beklentisiyle, Corona salgının gölgesinde yapılan kongreler hızlıca gerçekleşti. Bu kısa süre içinde AKP’nin 800 ilçede kongre süreci de tamamlanmış oldu. Ama doğrudur, ruhumuz duymadı!

Niye duyulmadı?

AKP kongre sürecinin baş döndürücü bir hızla yapıldığını, bir kentte aynı gün bazen birkaç ilçede kongrelerin hemen yapılıp sonuçlarının açıklanması, bu kongre sürecinin bir oldu bittiye getirilmesi sadece Corona önlemleri ile açıklanabilecek bir durum değil.

Ruhumuz duymadı,

Çünkü her yerde kağıt üzerinde kongreler yapıldı ama seçim meçim olmadı!

Bunu biz değil AKP yetkililerinin kendi söylüyor.

AKP’lilerin verdiği rakamlara bakılırsa, kongre sürecinin nasıl işlediği de anlaşılıyor:

800 ilçede kongre yaptığı AKP bu kısa zaman içinde. 800 ilçenin tam 572’sinin yönetimi Genel Merkez tarafından atama usulüyle belirlenen isimlerden oluştu.

Bazıları seçilmişlerin yerine atanarak birer kongre geçirmiş yani atanmışlıktan seçilmişlik ünvanını ele geçirmiş; bazıları seçilmişlerin Genel Merkez tarafından görevden alınmasıyla kendilerini bir anda başkanlık koltuğunda bulmuş.

AKP’nin özellikle kendini riskli hissettiği kentlerde atam usulü kongre süreci oldukça dikkat çekici.

Onlardan biri de eski Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün memleketi memleketi Kayseri.

Kayseri’de atama sürecinin ilginç bir hikayesi de var…

AKP 2017’de bu kentte kongreye hazırlanırken, Melikgazi, Hacılar, Yahyalı, Yeşilhisar, Bünyan ve Talas ilçelerinde olağan dışı bir şey oluyor. Nasıl oluyorsa kongrelerde seçimleri kazanarak ilçe teşkilatlarının başına gelen başkanlar, bir anda çeşitli gerekçeler öne sürüp istifa ediyorlar. Genel Merkez de aynı anda altı ilçeye birden atama yapıyor.

İstifa eden ilçe başkanlarının yerine yönetimin tekrar toplanması, başkan seçilmesi diye bir şey yok. Genel Merkez’in atadığı isimler de İl Başkanı tarafından ilçelere tanıtılıyor.

İlçe başkanları birkaç ay “atanmış” olarak görev yapıyor ve 2018 Kurultayına doğru gidilirken, gerçekleştirilen ilçe kongrelerinde “seçiliyorlar.” Tek tek baktım, aynı isimler eylül ayı boyunca gerçekleştirilen kongre süreçlerinde de yeniden başkanlığa seçilmişler!

Üç ilçe de ise durum görece daha anlaşılır. İki ilçe başkanı 31 Mart seçimlerinde belediye başkanlığına, bir ilçe başkanı da Kayseri Belediye Meclis üyeliğine seçildiği için görevi bırakıyorlar. Ama ne hikmetse onların yerine de yeni seçimler yapılamıyor bir türlü. Genel Merkez, buraya da atama usulüyle isim görevlendiriliyor. Aynı isimler yine son kongrede yine seçildiler, gazeteciliğin moda deyimiyle “güven tazelediler”!

Kayseri’de bu hafta sonu il kongresi var. Parti’nin ilk il kongresi olan Şırnak’a bizzat giden Cumhurbaşkanı Erdoğan, bu hafta sonu Kayseri’de gerçekleştirilecek kongreye de gidiyor. İşi baştan sıkı tutuyorlar.

Kayseri’de durum böyle ya diğer illerde,

Oralar da hiç farklı değil.

Rakamlar ortada, tam 528 ilçe başkanı genel kurullardan sonra atanan isimlerin yeniden seçilmesiyle başkanlık koltuğuna oturdular.

Tüm Türkiye’de 800 ilçede epi topu 274 ilçede başkanlar seçimle iş başına geldi.

Seçimler nasıl oldu?

O da tartışmalı.

Kayseri’ye baktım, seçimle iş başına gelen 2 ilçe başkanı var. Sarıoğlan ve Selahiye, neredeyse Parti kurulduğundan bu yana ilçe başkanlıklarında aynı isimler var. Parti’nin kemik kitlesi. Sadece 4 ilçede başkanlar değişti. 16 ilçede 4 değişim…

Aynı Türkiye haritası… Türkiye genelinde de 800 ilçenin sadece 57’sinde yeni bir isim seçimle ilçe başkanlığı koltuğuna oturdu.

Bu aşırı baskı hali ara sıra patlamalara neden olmuyor da değil… Manisa Turgutlu’da, ilçe başkanlığına aday olan Zekeriya Kaya’nın adaylık için topladığı imzalar tartışmaya neden olup, adaylığı düşürülünce sahneye çıkıp kürsüyü tekmelemişti.

Bir de şöyle bağırmıştı:

Adalet, adalet!

AKP teşkilatlarındaki durum da verilen tepkiler de AKP iktidarının yönettiği Türkiye’den farksız değil.

Rahatsız olanlar tepkilerini nasıl gösterirler bilinmez ama

AKP teşkilatlarındaki kongre sürecine bakılırsa,

“AKP yakında seçim de yapmaz” diyenler, pek haklı görünüyor!